"สำนักงานศิษย์เก่าสัมพันธ์ มธ." ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "สำนักงานธรรมศาสตร์สัมพันธ์" ตามข้อบังคับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ว่าด้วยการจัดตั้งและการแบ่งส่วนงานของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ.2559
ลำเนากลอน

ความรักแม่ ช่างแน่แท้ เหนือสิ่งใด
ใครรักเรา เท่าแม่ได้ ไม่มีเหมือน
รักใครอื่น หมื่นแสน แม้นปีเดือน
ก็อาจเลือน ลบได้ ใช่มารดา



อาจจะสาย เกินกลับตัว ชั่วมามาก
แต่ก็อยาก บอกรัก แม่สักครั้ง
ขอกลัวตัว ลบความชั่ว น่าชิงชัง
กลับมาตั้ง ตัวใหม่ เป็นคนดี



ที่ผ่านมา ลูกคนนี้ ดีตรงไหน
ทั้งโง่เง่า เอาแต่ใจ ไม่มีค่า
แม่ต้องทน อดกลั้นเอา เลี้ยงเรามา
แต่นี้หนอ ลูกขมา ขอทำดี



ลูกตัวร้าย คนนี้ ดีไม่พอ
ทำให้แม่ เหนื่อยท้อ และร้องไห้
กว่าสำนึก รู้สึกตัว ชั่วเท่าไร
แม่ก็ยัง ให้อภัย เสมอมา



กี่ครั้งหนอ แม่ต้องท้อ ทนเพื่อลูก
เพียงสายใย ที่พันผูก ลูกของฉัน
กี่หยาดเหงื่อ กี่น้ำตา แม่ฝ่าฟัน
เพียงแค่ฉัน เป็นลูกแม่ ที่แสนเลว



หากจะหา คุณค่าใด ให้มารดา
เพื่อตอบแทน คุณค่า ที่ท่านให้
ลูกขอมอบ ความดี ที่จริงใจ
เป็นของขวัญ ชิ้นใหญ่ ให้แม่เอย




ในวันหนึ่ง ลูกได้ซึ้ง ถึงกำเนิด
นับแต่วัน ที่ลูกเกิด ถึงวันนี้
ทุกอุ่นไอ ที่แม่ให้ ด้วยไมตรี
คือสายใย ที่ลูกนี้ มิลืมเลือน



อันรักใด ไหนอื่น ชื่นแล้วหน่าย
แต่รักนี้ มิเสื่อมคลาย กลายเป็นสอง
คือรักแท้ ที่แม่ให้ ไม่เป็นรอง
รักที่กรอง ด้วยปราณี มีเมตตา



บรรจงร้อย พวงมาลัย ด้วยใจรัก
สายสัมพันธ์ ที่แน่นหนัก ถักเป็นสาย
แม่คงเห็น ด้วยความคิด ด้วยจิตใจ
พวงมาลัย ที่ลูกให้ รักตอบแทน



พรจากแม่ นั้นเที่ยงแท้ หาใครเท่า
แม่คอยเฝ้า อบรม บ่มนิสัย
แม่ฟูมฟัก ลูกด้วยรัก ประจักษ์ใจ
ลูกเกินหา คุณค่าใด ไหนตอบแทน