"สำนักงานศิษย์เก่าสัมพันธ์ มธ." ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "สำนักงานธรรมศาสตร์สัมพันธ์" ตามข้อบังคับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ว่าด้วยการจัดตั้งและการแบ่งส่วนงานของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ.2559
"เงินที่ให้พ่อแม่ ตัดไม่ได้" (เรื่องเล่าดีๆ จาก ฟอร์เวิร์ดเมล์ @ tu-acgorgai.pantown.com)
"เงินที่ให้พ่อแม่ ตัดไม่ได้"

..ตัดเงินเดือน...
พอกราบคุณย่าเสร็จ ผมก็หันมาคุยกับอาจารย์ ถามว่า….อาจารย์กำลังทำอะไรครับ
- อาจารย์ตอบว่าผมกำลังตัดรายจ่ายอยู่...คุณทองคำ
- ผมต้องจ่าย..ค่าแม่ครัว คนขับรถ คนสวน
- ค่าใช้จ่ายในบ้านและให้แม่อีกเดือนละ 300 บาท
- ตอนนี้รายได้กับรายจ่ายมันไม่ค่อยสัมพันธ์กัน ต้องตัดรายจ่ายลงบ้าง

ผมก็ทำหน้าที่เป็น Advisor บอกว่า
- เงินเดือนที่ให้แม่ 300 นี่ตัดได้นี่ครับ
อาจารย์หันหน้ามามองผม ...แล้วยิ้ม...ทำไมล่ะ?
ผมบอกว่า อาหาร 3 มื้อ ..อาจารย์ก็จัดให้..เรียบร้อย
เสื้อผ้า..อาจารย์ก็ซื้อให้ใหม่..ปีละ 3 ชุด ..เรียบร้อย
เจ็บป่วย ไม่สบาย ..อาจารย์ก็พาหมอมาฉีดยาให้ เรียบร้อย
เพราะฉะนั้น เงินเดือน 300 นี่ ตัดได้ครับ

- ท่านบอกว่า …..“ตัดไม่ได้เด็ดขาด”...คุณทองคำ 300บาทนี่สำคัญที่สุด
- สำคัญยังไง?
- เงิน 300บาทนี่ เป็นเงินสำหรับ ......เลี้ยงหัวใจแม่…
ผมฟังแล้ว...สะอึก ..... โอ...นี่เป็นเงินเลี้ยงหัวใจแม่
พวกเรา เคยได้ยินไหมครับ?
ผมนึกว่า ให้อาหาร...เสื้อผ้า.. เจ็บป่วยก็เอาหมอมารักษา น่าจะพอแล้ว

- ท่านบอกว่า อาหารกินแล้วก็ไปส้วม เสื้อผ้าเก่าแล้วก็เป็นผ้าขี้ริ้ว
หมอรักษาก็รักษาอาการทางกาย สิ่งต่างๆที่เราจัดให้ทั้งหมดนี้เป็นอาหารกาย

แต่ 300บาทนี่ ......... เป็นอาหารเลี้ยงหัวใจแม่
หัวใจต้องการอาหารที่มาหล่อเลี้ยงให้..เอิบอิ่ม...เบิกบาน...เป็นสุข

คุณทองคำ ลองนึกดู คนที่ไม่มีเงินอยู่ในตัวเลยนี่ เป็นยังไง?
“หัวใจมันแฟบ” หัวใจมันเหี่ยวเฉา ...เหมือนดอกไม้ยามเย็น

- ใครที่เป็นข้าราชการจะรู้ พอเลยวันที่ 25 ไปแล้วนี่
มันเหี่ยวๆยังไงชอบกล ไม่มีเงินค่ารถ ไม่มีเงินค่าอาหาร ไม่มีเงินซื้อข้าวสาร
มันเหี่ยวไปจนถึงสิ้นเดือน
แม่อยู่กับเรา ก็จริง แต่ถ้าแม่ ไม่มีเงินอยู่ในมือนี่หัวใจท่านมันเหี่ยว

พอถึงวันเงินเดือนออก ทุกคนหน้าบาน..เหมือนดอกไม้ยามเช้า
จิตใจสดชื่น...เบิกบาน...มีความสุข
รับเงินเดือนมาใหม่ๆ หน้าสดใส สั่งกาแฟยังเสียงดังฟังชัด
ทุกสิ้นเดือน พอเงินเดือนออก
ผมเข้าไปกราบแม่ บอกแม่ว่า วันนี้เงินเดือนออกครับ
ผมนำเงินมาบูชาพระคุณแม่ 300บาทครับ เอาเงิน 300บาทใส่มือแม่
แม่ก็ให้ศีลให้พร ยกหมอนขึ้นเอาเงินวาง แล้ววางหมอนทับ มีความสุข
เดือนละ 300 สามสี่เดือนก็เป็นพันใช่ไหมครับ
แล้วเงินนี่สำคัญยังไง เลี้ยงหัวใจแม่อย่างไร?

...ต่อ...

โดยคุณ : tu-acgorgai เมื่อ 6 พ.ย. 2551 : 09:39:06  

ความเห็นที่ 1
...ต่อ...

...คุณย่าให้...
ท่านเล่าต่อว่าตอนนั้น ท่านมีลูก 2 คนเป็นผู้หญิงทั้งคู่กำลังท้องคนที่ 3
วันหนึ่ง ก็พาเมียไปโรงพยาบาล
แม่ถามว่า คลอดหรือยัง?
ยังครับแม่
วันต่อมาถามอีก คลอดหรือยัง
คลอดแล้วครับแม่
ผู้หญิงหรือผู้ชาย?
ผู้ชายครับ โอ๊ย...แม่ดีใจจังเลย ได้หลานไว้สืบสกุล
แต่ก่อนทองคำบาทละ 400 อาจารย์รีบไปซื้อทองมาให้

วันรุ่งขึ้นแม่เขาอุ้มลูกขึ้นมาหาย่า
ย่ากอดหลานชาย...สวมสายสร้อยให้ เป่าหัวให้เสร็จ
พอเด็กคนนี้โต พูดได้ มีคนถามว่าสายสร้อยนี้ใครซื้อให้
คุณย่าซื้อให้ ชี้มือไปที่คนตาบอด
คนที่ใหญ่ที่สุดในบ้านคือคุณย่า ไม่ใช่พ่อแม่ เพราะเงิน 300 บาทนี่ เสกให้คนตาบอดขลัง
ถ้าคุณย่าไม่มีเงินจะรับขวัญหลานได้อย่างไร ? เห็นไหมครับ ?
ไม่ใช่ว่า.. พอโตขึ้น.. มีคนถามว่า.. คนนี้เป็นใคร..
บอกว่า ...ยายแก่ตาบอดนี่.. มาอาศัยพ่อแม่ฉันอยู่..
--เห็นหรือยังคุณทองคำ ......เงินเดือนๆ ละ 300บาทนี่
ทำให้คนแก่ตาบอด กลายเป็นเทพเจ้า..สร้อยนี่ คุณย่าให้...

วันดีคืนดีนะ คุณทองคำ แม่ครัวล้างชามเสร็จ คุณย่าก็บอกให้มานวดขาให้
แม่ครัวหน้ามุ่ย ทำงานเหนื่อยจะตายยังต้องมานวดให้อีก
นั่งขยำๆ หน้าคว่ำ พอนวดเสร็จ คุณย่าหยิบเงินให้ 30 บาท
แม่ครัวยิ้มหน้าบาน ยกมือไหว้ขอบคุณค่ะ
วันรุ่งขึ้นพอล้างจานเสร็จ รีบวิ่งมานั่งใกล้ๆ
วันนี้นวดอีกไหมคะ..คุณย่า
….. เห็นไหมเงินเดือน300 บาท ที่เราให้แม่เรานี่ มันมีฤทธิ์
มีคนมายกมือไหว้ มีคนมาปรนนิบัติ มีคนมานวดให้
- ถ้าไม่มีเงินเดือนๆ ละ300 บาทนี้ แม่เราจะมีฤทธิ์ได้อย่างไร

...บันไดไปสวรรค์...วันหนึ่ง พระมาเรี่ยไร จะสร้างโบสถ์
อาจารย์นิมนต์พระเข้ามา แล้วชี้มือ ...บอกมรรคทายก.ว่า..
โน่นไปเรี่ยไรกับคุณย่าโน่น
มรรคทายกบรรยายว่าจะสร้างโบสถ์...กว้างเท่านั้น..ยาวเท่านี้ สูงเท่าไร...สวยงามยังไง...ราคาเท่าไร...
คุณย่ายกหมอนขึ้น นับเงินมา 500 พนมมือ
อธิษฐานขอให้ศาสนาของพระองค์ยืนยงไปอีก 5 พันปี นิพพานปัจโยโหตุ
ทำบุญ...สร้างโบสถ์ไว้เป็นมิ่งขวัญในพระศาสนา

ตกลงเงินเดือน ๆละ 300 ที่เราให้ เป็นบันไดพาแม่ไปสวรรค์ …….
“นี่ถ้าแม่ไม่มีเงินในมือ แม่จะได้ทำบุญไหม”


บทความบางท่อนจากหนังสือ “หยุดความเลว ที่ไล่ล่าคุณ” ของ พ.อ.(พิเศษ) ทองคำ ศรีโยธิน, สมคิด ลวางกูร

** เพื่อนๆ อย่าลืม เงินที่ให้พ่อแม่ตัดไม่ได้

โดย tu-acgorgai [ 6 พ.ย. 2551 : 09:46:25 ]

ความเห็นที่ 2
ขอบคุณที่เอาเรื่องดีๆ มาให้อ่านนะคะ

เงินที่ให้ป๊ะป๋า กับหม่าม้า ทุกวันนี้ท่านเก็บไว้เราซะงั้น

จะตามอ่านอีกนะคะ

โดย kankan [ 6 พ.ย. 2551 : 16:01:03 ]

ความเห็นที่ 3

ลูกทอนยังไม่หมด

เจ้าเด็กชายตัวน้อยของเราเข้าไปหาแม่ และส่งกระดาษให้
หลังจากแม่เช็ดมือกับผ้ากันเปื้อนแล้ว เธอก็ก้มลงอ่าน

ค่าตัดหญ้า 5.00 บาท

ค่าทำความสะอาด 1.00 บาท

ค่าซื้อของให้แม่ 2.50 บาท

ค่าดูแลน้องชาย 2.50 บาท

ค่าเอาขยะไปทิ้ง 1.00 บาท

ค่าได้คะแนนดี 5.00 บาท

ค่ากวาดสนาม 2.00 บาท

รวม ค้างชำระ 19.00 บาท


เธอหยิบปากกาขึ้นมา พลิกไปด้านหลังแล้วเขียน

เก้าเดือนที่แม่อุ้มท้อง ไม่คิดเงิน

เวลาแม่พยาบาลและดูแลลูก ไม่คิดเงิน

ค่าที่ลูกทำให้แม่เสียน้ำตา ไม่คิดเงิน

ของเล่น อาหาร เสื้อผ้า พาเที่ยว ไม่คิดเงิน

แม่เช็ดน้ำมูกให้ ไม่คิดเงิน

เมื่อรวมทั้งหมดเป็นราคาเต็มของความรัก ไม่คิดเงินเหมือนกัน

เมื่อลูกชายของเราอ่านสิ่งที่แม่เขียนแล้ว น้ำตาหยดโตก็ไหลออกมา
เขาสบตาแม่และพูดว่า "แม่ครับ ผมรักแม่ จริงๆนะครับ"

แล้วเขาก็เอาปากกาเขียนหนังสือตัวโตๆ ว่า
"จ่ายหมดแล้ว แม่จ่ายหมดแล้ว แต่ลูกทอนให้ยังไม่หมด"


โดย Tone28 [ 7 พ.ย. 2551 : 16:49:18 ]

ความเห็นที่ 4


โดย tu02 [ 10 พ.ย. 2551 : 14:33:20 ]

Member
204 ศิษย์เก่า และ 54 บุคคลทั่วไป