"สำนักงานศิษย์เก่าสัมพันธ์ มธ." ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "สำนักงานธรรมศาสตร์สัมพันธ์" ตามข้อบังคับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ว่าด้วยการจัดตั้งและการแบ่งส่วนงานของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ.2559
หลวงปู่ฝากไว้ หลวงปู่สิม (2)
(๙) ที่ให้นั่งขัดสมาธิเพชรนี้
ก็คือว่าให้หัวใจเรามีความองอาจกล้าหาญ
ใจเป็นเพชรแข็ง ตัดกิเลสความโกรธได้
ตัดกิเลสความโลภให้ได้
ตัดกิเลสความหลงให้ได้

โดยคุณ : boontisa เมื่อ 19 ก.ย. 2551 : 14:26:56  

ความเห็นที่ 1
(๑๐) คลอดออกมาก็ยึดถือหละ
ลืมตาเห็นโลกใหม่
โลกใหม่ก็โลกเก่าของตัวเองนั่นแหละ
โลกเกิด โลกแก่ โลกเจ็บ โลกไข้ โลกตาย
ถ้าไปเกิดในประเทศใดก็ยึดถือว่าประเทศนั้นเป็นประเทศของตน
แผ่นดินนั้นก็เป็นแผ่นดินของตน

ตัวอุปทานมันยึดมันถือ คือมัน “หาบหิน” เป็นผีบ้าหาบหิน
หาบไปจนเฒ่าจนแก่จนตาย
ตายแล้วก็ว่าจะแล้ว มันก็ไม่แล้ว
ก็เกิดมาอีก วนเวียนอยู่อย่างนี้แหละเพราะมันหลง


โดย boontisa [ 19 ก.ย. 2551 : 14:28:17 ]

ความเห็นที่ 2
(๑๑) ถ้ามองเห็นความตายทุกลมหายใจเข้าออกแล้ว สบายไปเลย
กูก็จะตาย สูก็จะตาย จะมากังวลวุ่นวายกันทำไม

โดย boontisa [ 19 ก.ย. 2551 : 14:29:00 ]

ความเห็นที่ 3
(๑๒) ธรรม ๘๔,๐๐๐ พระธรรมขันธ์นั้น
เวลาจะเอามาใช้ให้เกิดประโยชน์
ไม่ต้องไปเอาหมด ทุกถ้อยกระทงความ
อุบายธรรมอันใดเมื่อเราเอามาสอนใจของเราได้
ก็ให้จดจำเอาอุบายธรรมอันนั้นมาสอนใจของเรา
ให้สงบตั้งมั่นเป็นสมาธิภาวนาให้จงได้
อันนั้นแหละจะเกิดประโยชน์

จิตใจที่ไม่สงบไม่ตั้งมั่น จิตใจที่ขี้เกียจขี้คร้านภาวนาก็จะได้หมั่นขยันขึ้น
เพราะเอาธรรมคำสั่งสอนนั้นมาพร่ำสอนจิตใจของตนเอง
จนจิตมีกำลังมีความสามารถอาจหาญในการที่จะตัดบ่วงห่วงอาลัยกิเลสในหัวใจของตนได้


โดย boontisa [ 19 ก.ย. 2551 : 14:30:20 ]

ความเห็นที่ 4
(๑๓) คนเราโง่ ฉลาด มันอยู่ที่ความตั้งใจ
ถ้าใจไม่ฉลาดมันก็เก็บเอาความโง่เขลาเบาปัญญามาไว้
อารมณ์ที่ดีมันนึกไม่ได้
” พุทโธ ๆ ” ในใจมันนึกไม่ได้
แต่นึกรั่วไหลไปที่อื่น หลงใหลไปตามกิเลสของใจ กิเลสของโลก

เมื่อหลงออกไปกว้างขวางเท่าไร ก็เรียกว่าจมลงไปในแม่น้ำมหาสมุทร
คือว่าหลงไปตามสมมติของมนุษย์ที่สมมติอยู่
จิตและใจเราไม่ภาวนาไม่สงบเป็นดวงหนึ่งดวงเดียวจึงใช้การไม่ได้


โดย boontisa [ 19 ก.ย. 2551 : 14:31:56 ]

ความเห็นที่ 5
(๑๔)เมื่อไปไหนอยู่ไหนอะไรก็ตาม จงเป็นผู้มีสติเตือนใจของตนเองว่า
เราจะต้องมีสติ เราจะต้องมีสมาธิ เราจะต้องมีปัญญา
เราจะต้องฝึกฝนจิตใจของตนให้เกิดความรู้ความเข้าใจในธรรมปฏิบัติ
ธรรมปฏิบัติ ไม่ได้เลือกกาลเวลา
กาลใดเวลาไหนก็ตามมันขึ้นอยู่กับการประกอบกระทำ


โดย boontisa [ 19 ก.ย. 2551 : 14:33:11 ]

ความเห็นที่ 6
(๑๕) การภาวนาก็เหมือนกัน
ต้องรู้จักเลือกอุบายภาวนา
พิจารณาอุบายที่ถูกจริต
อาศัยความเพียรอย่างเดียวบ่ได้ ...กิเลสมันพลิกเพลงเก่ง
ต้องตามให้ทัน
คนรู้จักพิจารณาก็ได้บรรลุธรรมเร็ว

โดย boontisa [ 19 ก.ย. 2551 : 14:33:57 ]

ความเห็นที่ 7
(๑๖) มรณกรรมฐานนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย ไม่ใช่เพียงคำพูด
คำพูดหรือตัวหนังสือมันละกิเลสอะไรไม่ได้
แต่ถ้าผู้ปฏิบัติน้อมนึกรำลึกในมรณกรรมฐานไม่ว่าจะเห็นคน
เห็นสัตว์ ป่าไม้ ป่าดงพงพี ก็เห็นความแตกดับ ความตายของคน
ของสัตว์ ของต้นไม้ใบหญ้า

ผลที่สุดที่เกิดมาแล้วก็ต้องมีความแตกดับทำลายตายไปเป็นธรรมดา
ใครจะมายึดมาถือว่าตัวเราของเราไม่ได้ทั้งนั้น
ยึดไปเถิด เมื่อถึงความตายแล้วก็ต้องทิ้ง
ไม่ทิ้งก็จำใจทิ้ง

เมื่อจิตใจของผู้ภาวนา
ภาวนาเข้าถึงซึ่งมรณกรรมฐานแล้วไม่ห่วงใคร
บ้านก็ไม่ห่วง ลูกเต้าก็ไม่ห่วง ลูกหลานเหลน โหลนอะไรไม่ห่วงทั้งนั้น
เพราะมันเล็งเห็นแจ้งชัดว่าตายแล้วเอาอะไรไปไม่ได้


โดย boontisa [ 19 ก.ย. 2551 : 14:35:49 ]

Member
105 ศิษย์เก่า และ 35 บุคคลทั่วไป